Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΦΙΛΕ, Που τραγούδησες μαζύ μου το τραγούδι της ξενιτειάς που με εκανες να χαμογελάσω με τις αστείες κουβέντες σου που μου άνοιξες το παράθυρο του νού μου ,την ώρας της λύπης που όταν δοκιμαζόμουνα εσύ μου χαμογελούσες. ευχαριστώ φίλε
Ποίημα "Η ελιά" του Κωστή Παλαμά Όπου κι αν λάχω κατοικία δεν μ´ απολείπουν οι καρποί ως τα βαθιά μου γερατειά δεν βρίσκω στη δουλειά ντροπή μ´ έχει ο θεός ευλογημένη κι είμαι γεμάτη προκοπή είμαι η ελιά η τιμημένη!
